mozok.click

Wielu naukowców wniosło swój wkład w badania komórki

Pierwszym człowiekiem, który zobaczył komórki, był angielski przyrodnik Robert Hooke¹. W1665 roku, posługując się ulepszonym przez siebie mikroskopem, oglądał przekroje korka z dębu korkowego (ryc. 14.1). Ujrzał wtedy siatkowate struktury przypominające plastry ula i nazwał je komórkami. Hook przypuszczał, że „żywe” są ściany komórkowe, a nie zawartość komórek.

Przemiana materii - to całokształt reakcji chemicznych w organizmie

Żywy organizm zawiera olbrzymią ilość różnych chemicznych substancji reagujących ze sobą. Organizmy jedne substancje wykorzystują, a inne - wydalają. My wdychamy tlen i wykorzystujemy go do utleniania substancji organicznych, natomiast wydychamy dwutlenek węgla, który przy tym powstaje. 

Substancje pokarmowe rozszczepiają się w układzie trawiennym

W poprzednim paragrafie dowiedzieliśmy się, że zwierzęta nie są zdolne do samodzielnego syntezowania substancji organicznych z dwutlenku węgla i wody, dlatego muszą otrzymywać je z pokarmem. 

Tlen w organizmie wielu zwierząt tworzy kompleks z hemoglobiną

Jak wyjaśniliśmy już wcześniej, pełne utlenienie glukozy przez zwierzęta niemożliwe jest bez udziału tlenu. Żeby ten proces odbył się, on musi być dostarczony do komórki organizmu. U wielu niewielkich organizmów tlen dostaje się ze środowiska do komórki drogą dyfuzji prostej. Jednak ze zwiększeniem wymiarów organizmu dyfuzja przestaje być efektywnym sposobem dostarczania tlenu.

Fotosynteza - to proces, który zmienia atmosferę

Żywe organizmy zasiedlające naszą planetę ciągle ją zmieniają. Jedne organizmy niszczą minerały, żeby dostać się do mikroelementów. Ze szczątków innych powstaje kreda, globigerynowy muł¹, ziemie okrzemkowe. Jednak trudno wyobrazić sobie proces biologiczny, który zmienił naszą planetę bardziej niż fotosynteza, którą dokonują zielone rośliny.

Fotosynteza - to nie jedyny naturalny sposób syntezy substancji organicznych z nieorganicznych

W poprzednim paragrafie rozpatrzyliśmy, jak zielone rośliny wykorzystują energię słoneczną do otrzymania wodoru z wody. Potem ten wodór używa się do redukcji dwutlenku węgla i syntezy substancji organicznych. 

Organizmy charakteryzują się wielkim zestawem specyficznych cząsteczek - polimerów

W pierwszym rozdziale podręcznika rozpatrzyliśmy różnorodne cząsteczki, które są w organizmach żywych. Jak ustaliliśmy, największa różnorodność cechuje duże cząsteczki polimerowe, takie jak białka, polisacharydy i kwasy nukleinowe.

DNA-to nosiciel informacji dziedzicznej, zapisanej w kolejności (sekwencji) nukleotydów

Jak już wiesz, nosicielem informacji o rozwoju, budowie i czynnościach żywego organizmu jest cząsteczka DNA. Ta cząsteczka jest polimerem liniowym - polinukie-otydem w postaci łańcucha z ogniw nukleotydowych. Ten łańcuch zawiera nukleotydy z zasadami azotowymi czterech rodzajów: adeniną (A), guaniną (G), cytozyną (C) i tyminą (T)¹. 

RNA - to polimer z nukleotydów

Kiedy były omawiane kwasy nukleinowe, wspominaliśmy, że istnieją dwa typy polinukleotydów - kwas deoksyrybonukleinowy (DNA) i kwas rybonukleinowy (RNA). W obydwu przypadkach jest to polimer liniowy złożony z reszt nukleotydowych. Różnice chemiczne między DNA i RNA polegają na tym, że w nukleotydach RNA znajduje się reszta węglowodanu rybozy, a w nukleotydach DNA - deoksyrybozy.

Różnorodność strukturalna RNA - podstawą różnorodności funkcjonalnej

Z dwóch typów kwasów nukleinowych, które są w komórce, rolę nosiciela informacji dziedzicznej otrzymał DNA. Jednak RNA, jak już niejednokrotnie zaznaczaliśmy, ma zdolność do nabywania dużej różnorodności kształtów.