mozok.click

Nasz świat bardzo szybko się zmienia. Jeśli porównać liczbę odkryć we wszystkich naukach dokonanych w XVIII wieku z odkryciami w ostatnim dziesięcioleciu tylko w chemii organicznej, to przewaga będzie w naszych czasach. Współczesna chemia istotonie różni się nie tylko od tej, która była 100 lat temu. Nawet 30 lat temu naukowcy pracowali w zupełnie inny sposób.

Kompleks chemiczny - jeden z wiodących w strukturze współczesnej gospodarki Ukrainy. Od jego rozwoju w dużym stopniu zależy postęp naukowo-technologiczny kraju. Zakłady chemiczne produkują towary dla wszystkich głównych gałęzi przemysłu, transportu, rolnictwa, obrony, usługi konsumenckie oraz innych dziedzin działalności człowieka.

 Rok wydania: 2017

 Wydawnictwo: Bukrek

 Autorzy: O. W. Hryhorowycz

Renesans — (fr. renaissance, czyli powtórne narodziny). Terminem tym nazywany jest okres w historii idei, sztuki i literatury trwający

od połowy XIV do końca XVI wieku. W polskim literaturoznawstwie epokę tę określa się również mianem Odrodzenia.

Upadek cesarstwa wschodniorzymskiego

W 1453 roku wojska imperium osmańskiego zajęły Konstantynopol. Zdobycie miasta oraz śmierć ostatniego cesarza bizantyjskiego Konstantyna XI Dragazesa pociągnęły za sobą ostateczny upadek cesarstwa wschodniorzymskiego. Zwycięstwo to dało Turkom panowanie nad wschodnim basenem Morza Śródziemnego i otworzyło drogę do podboju Europy powstrzymanego dopiero przez Jana III Sobieskiego pod Wiedniem w 1683 roku.

Klasycyzm renesansowy. Dojrzały renesans wypowiadał się najlepiej w formach klasycznych. Początkowo klasycznymi, czyli najlepszymi (z łac. classicus “najwyższej klasy”), nazywano twórców starożytnych. Potem zaczęto tak również określać artystów, którzy starali się dorównać antycznym wzorom. Klasycyzm renesansowy był jednak nie tylko stylem w sztuce i literaturze opartym na wzorcach starożytnych, ale przede wszystkim światopoglądem. 

Do Polski idee renesansu docierały już w XV wieku. Pierwsze pokolenie polskich humanistów pisało po łacinie. Włączali się oni w ten sposób w międzynarodowy ruch humanistyczny, korzystając zarazem z wzorów literackich, które oferowała starożytność. Język polski wydawał się bowiem wówczas zbyt niedoskonały, by wyrażać nim subtelne humanistyczne idee. 

Renesans kończył się w atmosferze sceptycyzmu. Charakterystyczna dla humanistów głęboka wiara w godność i moc człowieka powoli zaczęła ustępować zwątpieniu. W połowie XVI wieku śmiały plan myślicieli odrodzenia, zmierzających do wielkiej syntezy ludzkiej wiedzy i rozumnej przebudowy świata był już traktowany jako utopia.